Stenen sarcofagen en koningstronen

Batak cultuur

Oorspronkelijk stond spiritualiteit bij de Batakkers in het teken van animisme. Vele bronnen maakten onrechtstreeks melding van sporadisch kannibalisme. Pas aan het einde van de 19de eeuw bevestigde een Europese ooggetuige het bestaan van deze gruwelijke activiteit. Franz Junghan, een Duitse geograaf, liet in zijn verslag geen twijfel over de driestheid waarmee de Batakkers konden te keer gaan! Kannibalisme bestaat al lang niet meer, maar in de Karo Batak hooglanden worden nog steeds op geregelde tijden de overblijfselen van de doden weer opgegraven en ritueel gereinigd. Dit gaat gepaard met ceremonies die dagen kunnen duren. Behalve in Tapanuli, had Islam in de 19de eeuw slechts een beperkt succes. Merkwaardig genoeg slaagden Protestantse zendelingen wel in het bekeren van grote delen van de Karo Hooglanden, Toba gebieden en de Simalungun stam. Op het eerste zicht is de cultuur en spiritualiteit van de Batakkers ingebed in de brede mainstream van Islam en Christendom. Kerken en moskeeën beheersen het straatbeeld. Maar op Samosir, het epicentrum van Batak cultuur, wijzen tal van merkwaardige stenen artefacten, op een krachtige en veel oudere onderstroom.




Switch to Dutch